Others opinion 

For centuries, in the art of painting the use of colors was determined by the availability of color pigments. 

In the Renaissance oil painting became popular. 
During the Industrial Revolution, acrylic paint - and thus the development of new pigments became popular. 
Now, Nico Los takes a great leap to painting with analog photography. The Greek word Phoös-graphein. Photography in English, means writing, drawing or painting with light. 

If you look at the images of Nico, you plunge into a bath of color and light. He uses color to imagine the mystery and the feelings that colors can evoke. I had to think about the Color Field Paintings of the American-Russian painter Mark Rotko. He also refers to the experience with color. The emotional power of color. Color is never alone but always in relation to, or in contrast with other colors. 
Each color represents its own energy. For example; blue and yellow are each polar opposites in terms of energy. And that's what I call tension between opposites.

Besides the color fields in Nico's work, it suggests a certain depth caused by the light / dark differences. In certain places in the 'back' it gets an atmospheric perspective caused by thinner colors. There arises 
three-dimensional shapes. You will undergo an adventure into the depth of color. There is no escape. Looking at the work of Nico Los, the well-known line from Paul Klee comes to me; "Art does not show the visible, but makes visible". But now suddenly it becomes clear that that is not the whole truth.

Nico Los makes visible, that's obviously, but by just doing nothing more than display the visible.

Nico Los is an explorer in the analog image of color and light. 
The image was already there - but nobody who saw it. Until Nico Los did shine his light on it and saw that it was good - and so did we. 

Laura Samsom-Rous 
May 1, 2011

Wat anderen zeggen

In de schilderkunst is het kleurgebruik door de eeuwen heen onder meerbepaald door de beschikbaarheid van kleurpigmenten.

In de Renaissance werd olieverf populair.In de Industriele Revolutie kwam acrylverf - en daarmee ook de ontwikkelingvan nieuwe kleurpigmenten. Nu maakt Nico Los een grote sprong naar het schilderen met analoge fotografie. Het Griekse woord Phoös-graphein. in het Nederlands Fotografie,betekent schrijven, tekenen of schilderen met licht.

Als je naar de beelden van Nico kijkt, plons je in een bad van kleur en licht. Hij gebruikt kleur ter verbeelding van het mysterie en de gevoelens die kleuren kunnen oproepen. Ik moest even denken aan de Colorfield Paintings van de Amerikaans-Russische schilder Mark Rotko. Ook bij hem gaat het om de ervaring van kleur. De emotionele kracht van kleur. Kleur staat nooit op zichzelf maar altijd in relatie tot of in contrast met andere kleuren. Iedere kleurvertegenwoordigt z'n eigen energie. Blauw en geel bijvoorbeeld zijn qua energie elkaars tegenpolen. En die tegenpolen noem ik spanning.

In Nico's werk wordt naast de kleurenvlakken ook diepte gesuggereerd doorlicht / donker verschil. De kleuren worden op bepaalde plekken 'naar achteren' iets ijler, waardoor je een atmosferisch perspectief krijgt. Er ontstaan ruimtelijke vormen. 

Je wordt meegezogen de kleurendiepte in. Er is geenontkomen aan. Kijkend naar het werk van Nico komt de wel bekende regel van Paul Klee bij mij boven "Kunst geeft niet het zichtbare weer, maar maaktzichtbaar. Maar nu wordt opeens duidelijk dat het niet de hele waarheid is.

Nico Los maakt zichtbaar, dat is duidelijk, maar juist door niets anders te doen dan het zichtbare weer te geven.

Nico Los is een ontdekkingsreiziger in het analoge beeld van kleur en licht.Het beeld was er al - maar niemand die het zag. Tot dat Nico Los er zijnlicht op liet schijnen -en zag dat het goed was - en wij ook.  

Laura Samsom-Rous

1 mei, 2011